magadish

magadish

wtorek, 14 stycznia 2014

Wierszoteka



Moi kochani, nie raz polecałam wam już dobrą prozę, ale literatura to także poezja. Dla jednych niezrozumiała, dla innych piękna - zdania są podzielone. Aby móc się na ten temat wypowiadać, trzeba choć raz sięgnąć po tomik wierszy poety, niekoniecznie tego, którego omawia się w szkole. Dziś prezentuję wam 2 wiersze mojego starszego kolegi Tadeusza Samorewicza, którego niestety nie ma już z nami na tym świecie. Moi drodzy czytelnicy, nie bójcie się sięgnąć po coś nieznanego, poezja też może otwierać nowe horyzonty. 
A może ktoś z was pisze wiersze? Podzielcie się ze mną swoimi refleksjami.















6 komentarzy:

  1. ooo wiersze ;) ja jakoś nie czytam, ale może kiedyś się skuszę ! u mnie nowy

    OdpowiedzUsuń
  2. Super! Ostatnio stronię od poezji, ale kiedyś było jej sporo w moim życiu.

    OdpowiedzUsuń
  3. Nie znam tego autora. Hmm, patrząc po tym co wrzuciłaś pisze fajnie, ale nie w moim klimacie. Ale miło widzieć taki post, o poezji, z pięknymi zdjęciami!

    OdpowiedzUsuń
  4. uwielbiam wiersze <3
    http://coeursdefoxes.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  5. ja osobiście bardzo lubię od czasu do czasu poczytać sobie wiersze ;-) jednak co do pisania - wolę to zostawić osobom bardziej utalentowanym w tej kwestii :-)

    OdpowiedzUsuń